The Wrong Face

Contextual framing of facial expressions within pervasive narratives.

Graduation Thesis, August 2018
Media Technology MSc program, Leiden University
Supervisors: Dr. M.J. van Duijn, Professor P.W. Meineck

H1 The expression on a character’s face, when offered in a pervasive context, is of no consequence for the perceived gist of a narrative and the ability to sympathize with the character.

One on one, no one (just me)

Media Technology MSc Exhibition
Leiden University
HUBspot
Langegracht 70, Leiden
Januari 25 t/m 28 – 2017

 

Setting:
A very small place; confined

Person A:
Can you hear yourself think? Is it a voice inside your head? Or is there something preceding a thought; a shiver somewhere inside your body? You have to listen closely.

Person B:
Is there anybody else? Can you tell me what you see? I might be seeing the same. Tell me what you think; please try.


Kaan Koyuncu – Stijn van Linden – Robbert Ritmeester

Touch Points

Grooming media,about virtual touch and feelings of social presence.
De Vrijplaats Middelstegracht 36, Leiden
3 & 4 juni 2016

Skype touch

What constitutes ‘being close to somebody’? Grooming and cocooning on the sofa with the telephone switched off? Or quite the opposite, by being in touch and touching base 24/7 through Skype, Messenger, WhatsApp? Or simply both, whenever?

Zegt de Ander

Bijbels Museum – Amsterdam, 12 september – 18 november 2007

Na een openbare oproep heeft het Bijbels Museum dertien kunstenaars die actief zijn binnen de nieuwe media uitgenodigd om zich te laten inspireren door een tekst uit Psalm 119 “Ik ben een vreemdeling op aarde”.

Programming interaction: Daniël van Gils / Kamerblauwlicht 

Deelnemende kunstenaars: Nynke Deinema (1963), Jan Dietvorst (1953) & Roy Villevoye (1960), Rinus Groenendaal (1949), Myung Feyen (1981), Kristina Kersa (1979), Sabine Mooibroek (1967), Erik Olofsen (1970), Robbert Ritmeester (1958), Sela (1975), F. Starik (1958), Linda Verkaaik (1956) en Jake de Vos (1966)

Rijksgebouwendienst

Opdrachtgever: Rijksgebouwendienst
Opgeleverd: december 1997
Formaat: 7 x 50 meter
Locatie: Koninklijke Nederlandse Academie van Wetenschappen (KNAW)

 

Bij de toegang van het restaurant naar de patio staat een tafel van 135 cm x 450 cm. Het tafelblad is opgebouwd uit twee lagen glas. De onderste laag bestaat uit elf, geel geëmailleerde, platen waarop teksten zijn gezeefdrukt. De honderden zinnen zijn voorspellingen over hoe het leven verder zou kunnen gaan. Ze zijn ontleend aan horoscopen.

Verstandige mensen hechten daar waarschijnlijk geen waarde aan, maar als er zomer’s buiten gegeten kan worden, is dit prettiger met de aankondiging: “De komende tijd wordt een absoluut hoogtepunt!”, dan met de belofte: “Het wordt morgen weer een rotdag”. De gekozen zitplaats bepaald, net als een fortunecookie, de voorspelling. De platen emaille-glas zijn gezamenlijk afgedekt met een grote plaat gehard diamant glas.

Achter in de patio staat een 3,5 meter hoog kamerscherm. De diamant-glazen panelen daarvan zijn bedrukt met een patroon waarin teksten zijn uitgespaard. Lange lijsten maken melding van duizenden ‘personages’. Ze zijn ontleend aan de samenvattingen voor films en toneelstukken zoals die in omroepbladen terug te vinden zijn: een ongelukkige huisvrouw + een veelbelovende fotograaf + een tirannieke hoofdzuster, enz. Allemaal karakters die deel uitmaken van dramatische gebeurtenissen en die, willekeurig met elkaar gecombineerd, steeds weer andere verhaallijnen opleveren. De lijsten zijn leesbaar, dus niet in spiegelschrift, als we achter het kamerscherm staan. Letterlijk door de tekst heen lezend gluren we de patio in. Moeten we ons verkleden voor we opgaan?

De glazenletters die zijn aangebracht op de zwarte wand van geplastificeerd golfplaat vormen een korte dialoog:

“De horizon is nu nog maar 6 kilometer van ons verwijderd.”

“Als we op een kistje van 50 centimeter hoog gaan staan verschuift de horizon 900 meter”

Rijksgebouwendienst

Vlak bij de Utrechtsebrug in Amsterdam, aan de rand van het industrieterrein Overamstel, bevindt zich sinds 1988 de bibliotheek van de Koninklijke Nederlandse Academie van Wetenschappen (KNAW). Na een uitvoerige verbouwing biedt het gebouwencomplex nu onderdak aan een aantal instituten die zijn gefuseerd onder de naam Nederlands Instituut voor Wetenschappelijke Informatie (NIWI) en aan het P.J. Meertens Instituut.

Aangezien de stedelijke situatie weinig kwaliteit bezit, is het gebouwencomplex vooral naar binnen gericht. Een 50 meter lange binnentuin vormt een patio die vanuit het aangrenzende restaurant en een groot aantal studieruimtes toegankelijk is. Halverwege wordt de patio doorsneden door een glazen corridor die toegang biedt tot het achtergelegen archief. Betonbalken overspannen de ruimte op verdiepingsniveau als een pergola.

De aard van het gebouw, een naar binnen gekeerd studiecentrum met een omsloten patio, was aanleiding om vanuit de beeldende kunst een integraal inrichtingsplan te maken. Hiervoor was zowel een inrichtingsbudget beschikbaar als een uit de percentageregeling voortkomend kunstbudget. De opdracht voor de inrichting van de patio en de kunsttoepassing werd in 1996 verleend aan Robbert Ritmeester. Continue reading Rijksgebouwendienst