Posts tagged ‘Drukwerk’

De visite is er

Arti et Amicitiae, Amsterdam – 2, 3 en 4 november 1999

De nieuwe maatschappij – jaargang 3 – nummer 6 – 1999

Vrijdag 5 november

De dag erna. Nog even kijken hoe het er in Arti bijstaat. Niemand meer te zien. De visite is naar huis. De zalen zijn weer opgeruimd – de muren weer afwachtend wit.

Donderdag 23 september

Als eind september blijkt dat er door noodzakelijke verschuivingen in de programmering begin november een gat van zo’n tien dagen valt, zijn er twee dingen mogelijk. Of de lopende de tentoonstelling wordt een week verlengd of er moet hals over kop iets anders bedacht worden: iets leuks. Dat leuke moet dan ook nog binnen vijf dagen te organiseren zijn. Het idee ontstaat om een aantal kunstenaarsinitiatieven van buiten Amsterdam te vragen. Elk initiatief krijgt een eigen ruimte en is zelf verantwoordelijk voor zijn uiteindelijke presentatie. Het is een plan dat kans maakt. Een groot deel van de organisatie zou hiermee gedelegeerd zijn, terwijl we tegelijkertijd (jonge) kunstenaars een prachtige ruimte bieden voor het maken en tonen van een nieuw werk. Alleen: is zoiets haalbaar, op zeer korte termijn en met een minimaal budget. Continue reading ‘De visite is er’ »

Het scheidend vermogen

Ontwerp: Meyer / Van Gerwen, Breda

De Bijlage

Publicatie bij de tentoonstelling:
Het scheidend vermogen

ARTIS – Den Bosch
10 mei – 8 juni 1997

Omslagontwerp: Jan Dietvorst
Voorkant: Zeefdruk
Oplage: 350

Bijdrage: Cor Dera

Geen van Tweeën

Detail op ware grootte

Uitnoding

De Garage – Hoorn
12 mei – 2 juni 1996

Het Meeste komt Vaker Voor

Het Meeste komt Vaker Voor

Ontwerp: Marianne de Pater

‘s Ochtends, vier stappen naar het raam

Uitnodiging

Delen van een overzicht

De Waag – Leiden

29 januari t/m 6 maart 1994

Publicatie bij de tentoonstelling

Delen van een overzicht vormt de eerste tentoonstelling in een reeks die het Centrum Beeldende Kunst in 1994 in de Leidse Waag zal organiseren. Uitgangspunt vormt de – al eeuwenoude – relatie tussen kunst en wetenschappelijk onderzoek, waarbij de nadruk ligt op hedendaagse kunstenaars die de wetenschap niet alleen als inspiratiebron gebruiken, maar ook zelf als wetenschapper te werk gaan of kunst maken die sterk gerelateerd is aan de externe werkelijkheid.


Robbert Ritmeester zijn interesse gaat niet zozeer uit naar wetenschappelijke resultaten als wel naar de weg die de wetenschapper aflegt op zoek naar antwoorden op zijn vraagstuk. Hij is nieuwsgierig naar de drijfveren van onderzoekers, deelt hun honger naar kennis en behoefte aan antwoorden.
Leidraad is het (geromantiseerde en inmiddels achterhaalde) geloof van wetenschappers dat zij een definitieve beschrijving van de wereld en kosmos zouden kunnen geven. Ritmeesters foto’s van trotse astronomen bij hun imposante machines spreken boekdelen. Ook de verstilde werelden van oude bibliotheken, de bolwerken voor kennis, de magazijnen vol argumenten en bewijsstukken, spelen een belangrijke rol in deze tentoonstelling.


De objecten van Ritmeester variëren zowel in formele zin als in techniek, maar altijd blinken ze uit in een hoge mate van ambachtelijkheid, een perfecte bewerking van materialen en in hun sterke vormentaal. Hoewel ze alle als afzonderlijke objecten gezien moeten worden, zijn ze tevens onderdeel van het geheel. Het werk De dertig dichtstbijzijnde sterren en hun afstanden in lichtjaren is op zichzelf al een museumopstelling, compleet met tekstuitleg en suppoost. Ook het beeld Studeervertrek wordt gepresenteerd op een sokkel, het bad daarmee reducerend tot museumstuk, waarbij we niet verbaasd zouden zijn als ernaast een tekstkaartje hing met de naam van de bezitter die gewoon was in dit bad zijn gedachten te ordenen. Want altijd in zijn objecten kijkt de mens om de hoek, soms daadwerkelijk aanwezig (als suppoost gegoten in polyester) soms ook onzichtbaar zoals bij het Studeervertrek of in de foto’s van Engelse bibliotheken.

Ritmeesters drang naar grip op de werkelijkheid uit zich ook in de documentaire aanpak. Als een fotograaf die gewapend met zijn camera per definitie een beetje buitenstaander zal blijven, zo anoniem wil hij als kunstenaar zijn: niet als iemand die uitdrukking geeft aan zijn meest individuele emoties, maar als een observator die op zoek is naar de relatie tussen mensen en dingen, die in de voetsporen van wetenschappers treedt. Hiermee balanceert hij op het kruispunt van subjectiviteit en objectiviteit, want zoals kunst nooit bestaan heeft zonder context – en dus een bepaalde mate van objectiviteit in zich heeft -, zo bestaat er geen wetenschap waarin intuïtieve verbeelding geen enkele rol speelt. In Delen van een overzicht reist Robbert Ritmeester wetenschappers achterna. Maar waar bij wetenschappers de resultaten van een anonieme geldigheid zijn, daar getuigen zijn objecten van een eigen artistieke waarde.

Nicole Roepers – CBK Leiden

Delen van een overzicht

Delen van een overzicht
De Waag – Leiden
29 januari t/m 6 maart 1994